Seyir (Başlangıç)

 

Ağaçlar bizi seyrediyor şimdi. Biz; ellerimiz cebimizde, gözlerimiz ufuklarda geleceğin hayalini kuruyoruz. Evet! Duruyoruz ve hayal kuruyoruz her şeye rağmen. Sen de katıl aramıza, dimdik dur her şeye rağmen ve hayal et. Biz de hoşnut değiliz belki bu durumdan ancak başka çaremiz yok beklemekten, zamanın esiriyiz. Gidenlerin arkasından, hiç gitmediğimiz yerin uzağında, belki de asla gidemeyeceğimiz yerlerin, bir araya gelemeyeceğimiz ve bir daha seslerini duyamayacağımız insanların özlemini çekiyoruz herkes gibi ancak biz onların yanındayız artık hayallerimizde. Hayaller; bizim gerçekleştiremediğimiz her şey için bir uçurtma, bir çıkış yolu âdeta, bazen de bir acı kaynağı... Bunlara rağmen; duyduğumuz acıya, ulaşamadığımız her şeye rağmen gel, yine de gel ve hayal et geleceği, yarının ne olacağını bilmeden hayal et. Sonra seyret sen de ağaçları, gökyüzünü ve diğer tüm hayal kuran insanları. Hayal kurduklarını unutmadan seyret her bir canlıyı, onları anla, anla ki seyrin kuvvetlensin. Seyrin bir anlam kazansın anlayışınla, anlayışınla el uzat her birine, el uzat ve hayali göster onlara, göster ki onlar da ulaşsın belki bir daha göremeyecekleri ve bir daha seslerini duyamayacakları sevdiklerine. Belki...

Metin